การพัฒนาบุคลิกภาพ เพื่อความมั่นใจและเชื่อมั่นในวิชาชีพครู!

การที่มีบุคลิกภาพที่ดีนั้นจะช่วยเสริมสร้างความมั่นใจและความเชื่อมั่นที่ดีให้แก่การทำงานและการพบปะผู้คนมากมาย ยิ่งถ้าเราเป็นครูแล้วนั้นยิ่งต้องปฏิบัติตนเองให้มีความเหมาะสมแก่หน้าที่ในการสอนนักเรียน เพราะนอกจากเด็กนักเรียนจะมองพ่อแม่เป็นแบบอย่างแล้ว ครูก็สามารถเป็นแบบอย่างที่ดีได้อีกด้วย แล้วบุคลิกภาพพื้นฐานที่จำเป็นสำหรับครูนั้นมีอะไรบ้าง

1. การแต่งกาย
การแต่งกายของครูอาจารย์เป็นบุคลิกภาพพื้นฐานที่สำคัญยิ่ง ถ้าภาพลักษณ์ของครูเป็นที่น่าชื่นชมกับทุกคนที่พบเห็นก็จะช่วยให้บุคคลต่าง ๆ นั้น เกิดทัศนคติที่ดีต่อครูอาจารย์ ครูควรแต่งกายให้เหมาะสมกับสถานะและสถานที่ด้วย

2. กริยามารยาท
ผู้ที่เป็นครูควรมีกริยามารยาทที่เรียบร้อย มีสัมมาคาระวะต่อบุคคลต่าง ๆ รู้จักไหว้ กล่าวขอบคุณ ขอโทษ ขออภัยในเวลาที่ไม่เหมาะสม สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ ถ้าผู้ที่เป็นครูสามารถปฏิบัติตนได้จนติดเป็นนิสัย ย่อมจะช่วยเพิ่มบุคลิกภาพให้แก่ตนเองด้วย

3. การยืน
การยืนเป็นบุคลิกภาพที่สำคัญอีกอย่างหนึ่ง ครูควรจะต้องพยายามฝึกการยืนให้อยู่ในลักษณะที่สง่าผ่าเผย และระมัดระวังลักษณะการยืนเมื่อพบบุคคลต่าง ๆ เช่น การยืนต่อหน้าผู้ใหญ่ หรือ การยืนตามลำพัง เป็นต้น

4. การเดิน
การเดินเป็นบุคลิกภาพที่มีความสำคัญมากยิ่งกว่าการยืน เพราะบุคคลอื่นสามารถมองเห็นลักษณะอาการของเราได้ชัดเจนขึ้น บุคคลใดที่หน้าตาสวยงาม แต่การเดินไม่สวย สามารถทำให้ความงามที่มีอยู่ลดน้อยลงได้ เพราะฉะนั้น บุคคลที่เป็นครูอาจารย์ ควรพยายามฝึกเดินให้สง่างามอยู่เสมอ

5. การนั่ง
ครูอาจารย์ควรระมัดระวังและฝึกฝนการนั่งให้สง่างามอยู่เสมอ ลีลาการนั่งที่ควรฝึกปฏิบัติมีดังนี้
5.1 การนั่งกับพื้นตามลำพัง
1) ชาย – นั่งพับเพียบ ไม่นิยมเท้าแขน ปกติแล้วนิยมวางมือทั้ง 2 คว่ำบนหน้าขาหรือประสานมือไว้บนตัก
2) หญิง – นั่งพับเพียบ จะเท้าแขนข้างหนึ่งหรือวางมือประกบกันไว้บนตักก็ได้
5.2 การนั่งกับพื้นต่อหน้าผู้ใหญ่
1) นั่งพับเพียบเก็บปลายเท้าให้เรียบร้อย นั่งตัวตรง
2) มือทั้ง 2 ประสานหรือประกบกันไว้บนตัก ก้มหน้าเล็กน้อย
3) เมื่อผู้ใหญ่คุยด้วย ให้โน้มตัวเล็กน้อย
5.3 การนั่งเก้าอี้ตามลำพัง
1) ชาย – นั่งห้อยขา ส้นเท้าชิดกัน ปลายเท้าห่างจากกันเล้กน้อยลำตัวตั้งตรง หลังพิงพนักเก้าอี้ มือทั้ง 2 วางคว่ำอยู่บนหน้าขาทั้ง 2 หรือจะประสานกันไว้บนตักก็ได้
2) หญิง – นั่งห้อยขา ส้นเท้า ปลายเท้าและหัวเข่าชิดกัน ลำตัวตรงหลังพิงพนักเก้าอี้ มือทั้ง 2 ประสานหรือประกบกันไว้บนตัก
5.4 การนั่งเก้าอี้ต่อหน้าผู้ใหญ่
ทั้งชาย – หญิง นั่งในลักษณะเดียวกับการนั่งตามลำพัง ผิดกันเล็กน้อยตรงการวางมือนั้นจะต้องวางไว้บนหน้าตักด้วยการประสานมือหรือการประกบมือทั้งหญิงและชาย และห้ามนั่งไขว่ห้างต่อหน้าบุคคลที่เคารพหรือควรให้ความเคารพ

 

6. การพูดจา
การพูดจามีส่วนในการเสริมสร้างบุคลิกที่ดีงามและมีความสำคัญในการประกอบธุรกิจ การงานหรือการดำเนินชีวิตประจำวันของบุคคล บางคนบุคลิกภาพอย่างอื่นดีเกือบทุกอย่าง แต่เมื่อได้ฟังการพูดจาแล้วมฃทำให้เกิดความรู้สึกในทางลบได้

การพัฒนาบุคลิกภาพทางด้านการพูดจานี้ สิ่งสำคัญที่ควรกระทำ เช่น ฝึกหัดพูดจาให้นุ่มนวลอ่อนหวาน มีคำลงท้ายคำพูดด้วยว่า “ครับ” หรือ “ค่ะ” เสมอ รู้จักพูดให้ถูกต้องเหมาะสมกับกาลเทศะและบุคคล พยายามพูดจาให้ชัดถ้อยชัดคำ ไม่พูดเร็วจนผู้ฟังฟังไม่ทันหรือพูดช้าเกินไปจนน่ารำคาญ

7. การรับประทานอาหาร
ครูอาจารย์บางคนไม่ค่อยสำรวมระวังในเรื่องการรับประทานอาหารทำให้เสียภาพลักษณ์และเสียบุคลิกภาพ ดังนั้น ข้อควรปฏิบัติที่สำคัญในการรับประทาน มีดังนี้
– ไม่ส่งเสียงดังขณะรับประทานอาหาร
– ไม่รับประทานอาหารมูมมาม เลอะเทอะ เปรอะเปื้อน
– ไม่เคี้ยวอาหารให้เกิดเสียงดัง
– ไม่ดื่มน้ำขณะมีอาหารอยู่ในปาก
– ไม่ควรใช้ไม้จิ้มฟันต่อหน้าคนทั้งหลายบนโต๊ะอาหาร
– ไม่รับประทานอาหารคำโตจนเกินไป
– ไม่พูดขณะที่มีอาหารอยู่ในปาก
– ขณะที่เคี้ยวอาหาร อย่าตักอาหารอื่นขึ้นรอไว้ที่ปาก
– อย่าก้มหน้าก้มตารับประทานอาหาร จนมิได้สนใจสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ
– ควรส่งอาหารเข้าปากทีละคำ อย่าให้เหลือค้างช้อนไว้

เห็นไหมค่ะ มารยาทเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งของการพัฒนาบุคลิกภาพ ครูต้องพยายามปรับปรุงแก้ไข และพัฒนาบุคลิกภาพของตนให้เป็นที่เคารพนับถือ เพื่อให้เกิดความมั่นใจในการเข้าสังคม และผู้เป็นครูจะได้นำสิ่งต่าง ๆ นี้ไปสั่งสอนลูกศิษย์ของตนต่อไปอีกด้วยค่ะ

แหล่งข้อมูล
การพัฒนาตนของครู สืบค้นเมื่อ 5 กันยายน 2560 จาก : http://e-book.ram.edu/e-book/c/CU503/CU503-8.pdf
การปรับปรุงบุคลิกภาพภายนอก สืบค้นเมื่อ 6 กันยายน 2560 จาก : https://jbarissawan.wordpress.com/การปรับปรุงบุคลิกภาพภา/

Related posts:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *