การสร้างแรงบันดาลใจให้นักเรียนอยากรู้อยากเห็น

ครูน้อย

            การสร้างแรงบันดาลใจให้เด็กๆอยากรู้อยากเห็น คือ ชี้ชวน พูดคุย กระตุ้นให้เด็กเป็นคนช่างสังเกต อยากรู้อยากทดลอง ตั้งคำถามเพื่อให้เด็กค้นหาคำตอบ และฝึกให้เด็กตั้งคำถามไปพร้อมกันในบรรยากาศที่สนุกสนาน เช่น ขอยกตัวอย่าง 2 กิจกรรม

   1.กิจกรรมพาเด็กๆออกทัศนศึกษางาน“50ปีจากโรงเรียนฝึกหัดครูสู่มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร” ครูพาเด็กๆออกไปสำรวจเรียนรู้สิ่งต่างๆ  เด็กๆเกิดความสนใจสิ่งที่พี่นักศึกษาทำ ทดลองทำถุงมือจากยางพารา เด็กๆต่างก็สนใจและอยากลองทำดู ให้พี่นักศึกษาพาทำตามกระบวนการ พอทำเสร็จเด็กๆก็มีการตั้งคำถาม “มันเป็นถุงยางได้อย่างไร” “ยางมาจากไหน” “ ต้นยางเป็นอย่างไร”เป็นต้น ซึ่งจากการทดลองการสังเกตของเด็กๆ ทำให้เด็กๆเกิดแรงบันดาลใจที่จะเรียนรู้ อยากเห็นต่อไปอีก ถึงที่มาของยางพารา ต้นยางพาราเป็นอย่างไร ยางไหลออกมาอย่างไร ซึ่งกระบวนการต่อไปก็เป็นหน้าที่ครูที่จะนำพาเด็กๆให้ได้เรียนรู้ต่อไป

         2.ครูพาเด็กๆจัดมุมนิทานให้เด็กๆอ่านในเวลาว่าง ให้เด็กๆยืมหนังสือที่ตัวเองชอบกลับไปอ่านที่บ้าน ครูนำเสนอหรือเปลี่ยนหนังสือนิทานใหม่ๆอยู่เสมอ เพื่อกระตุ้นให้เด็กอยากที่จะอ่านหนังสือมากขึ้น ครูก็พาเด็กๆเข้าห้องสมุดใหญ่(สำนักวิทยบริการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร)ที่มีหนังสือเยอะหลากหลาย สภาพบรรยากาศก็ดี กว้าง ห้องโล่ง ครูยืมหนังสือนิทานที่เด็กๆชอบกลับมาเล่าให้ฟังที่โรงเรียน กิจกรรมดังกล่าวก็เป็นการสร้างแรงบันดาลใจให้เด็กๆได้เป็นผู้ที่รักการอ่าน อยากรู้อยากเห็นมากขึ้น เด็กๆอยากให้ครูพาไปห้องสมุดอีก

ครูแขก

การสร้างแรงบันดาลใจให้เด็กนั้นมีหลายวิธี เช่น

1.กระกระตุ้นโดยใช้วาจาน้ำเสียง การบอกเล่าของครู ให้ดูน่าตื่นเต้น น่าสนใจ เพื่อดึงดูดใจเด็ก

2.การยกตัวอย่างประกอบโดยการเล่าถึงสิ่งที่มีคนทำมาก่อนแล้วประสบความสำเร็จ หรือทำแล้วสนุกสนาน ได้รับประโยชน์หรือคุณค่าอย่างไร

3.ครูลงมือทำให้เด็กดูเป็นตัวอย่างเพื่อเสริมสร้างความเชื่อมั่นและความมั่นใจในตนเอง ให้เด็กเกิดความไว้วางใจ กล้าที่จะลอง ไม่กลัว

4.สร้างจากการตั้งคำถามที่หลากหลายคำถามปลายเปิดคำถามที่ต้องวิเคราะห์ สังเกต จดจำ เป็นต้น เพื่อฝึกกระบวนการคิด

5.ครูต้องส่งเสริมความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเด็กให้เด็กมีความเป็นธรรมชาติ จัดกิจกรรมที่มีความหลากหลาย ได้ลงมือทำ

6.ใช้เกมเป็นสื่อในการเรียนรู้ เพื่อกระตุ้นความActive ของเด็ก ให้เด็กได้เล่นเป็นทีมหรือเล่นเดี่ยว

ครูแจ๋วแหว๋ว

            เด็กในปัจจุบันมีหลายลักษณะ มีทั้งเด็กเรียน เด็กถูกบังคับให้เรียน แต่บนพื้นฐานของคำว่า”เด็ก” แล้ว ต้องสนใจสิ่งใหม่หรือสนใจในสิ่งที่คนอื่นสนใจ เช่น สนใจอยากเล่น สนใจอยากเที่ยว ความฝันอยากได้ทุกสิ่งที่ใจหวัง ไม่ชอบการบังคับ ทุกอย่างขึ้นกับว่าอยากทำหรือไม่อยากทำเท่านั้น บางครั้งต้องอาศัยการเล่นมาช่วยให้อยากเรียนรู้

            ในฐานะที่ตนเองเป็นครูคนหนึ่งที่ทำหน้าที่ในการเอื้ออำนวยให้เด็กเกิดการเรียนรู้ อยากรู้ อยากเห็น เพื่อพัฒนาเขาให้เป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์นั้น  เป็นโจทย์ที่ท้าทายครูเป็นอย่างมาก “การสร้างแรงบันดาลใจให้เด็กอยากรู้อยากเห็น”  สภาพแวดล้อมเป็นสิ่งสำคัญ ครูควรคำนึงถึงจุดนี้ เพราะการสร้างบรรยากาศของการเรียนรู้เป็นจุดเริ่มต้นให้เด็กอยากรู้ อยากเห็น เด็กจะเรียนหนังสือต้องอยู่ในบรรยากาศของการเรียน ถ้าไม่มีบรรยากาศทำอย่างไรก็เรียนไม่ได้ เช่น การสร้างการจัดสภาพแวดล้อมในห้องเรียนให้มีมุมอ่านหนังสือ มุมประดิษฐ์ของเล่น ฯลฯก็เป็นสิ่งกระตุ้นให้เด็กอยากรู้อยากเห็น  วิธีการจัดการเรียนการสอนของครูก็เป็นสิ่งสำคัญ นั้นคือเด็กจะประสบความสำเร็จในการเรียนนั้นเขาต้องได้เรียนด้วยการลงมือทำ ได้นำไปใช้ เรื่องที่เรียนต้องเชื่อมโยงเกี่ยวกับตัวเขา เพราะฉะนั้นครูควรออกแบบการสอนเพื่อเอื้อให้เด็กได้ลงมือทำ(Learning by doing) ไม่ใช่สอนแต่ทฤษฎีและบอก/ป้อนข้อมูลให้เด็ก

            การสร้างสื่อการเรียน/การสอนที่แปลกใหม่ มีความน่าสนใจ เป็นสิ่งกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของเด็กแน่นอน เพราะสื่อที่ดีช่วยให้เด็กเข้าใจเนื้อหาการเรียนได้ง่าย มองเห็นภาพ จับต้องได้ เช่นกิจกรรมออกภาคสนาม เป็นการเปิดโลกใหม่ให้เด็กได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์และนำมาสรุปเป็นการเรียนรู้จากของจริง ทำให้เด็กไม่เบื่อการเรียนและเขาจะได้เรียนอย่างมีความสุข

            “หากครูทุกคนสามารถสร้างแรงบันดาลใจให้เด็กอยากรู้/อยากเห็นได้” สิ่งนี้ก็เปรียบเสมือน เป็นแรงกระตุ้นให้ครูมีแรงบันดาลใจที่จะสอนเช่นกัน

ครูแซม

            สำหรับผมการสร้างแรงบันดาลใจให้กับเด็กนั้น การที่เราจะเสริมแรงทางบวกอย่างเดียวนั้นคงไม่พอ จึงจำเป็นต้องให้การเสริมแรงทางลบด้วยในบางครั้ง การชมก็เป็นอีกหนึ่งทางที่ใช้อยู่บ่อยครั้ง ละสิ่งที่สำคัญในการสร้างแรงบันดาลใจให้กับนักเรียนคือ ต้องรู้ว่าเขามีความถนัดมีความชอบในด้านไหนเป็นพิเศษ และส่งเสริมในด้านที่เขาชอบ ชมและคอยให้กำลังใจอยู่เป็นประจำ

            อีกหนึ่งอย่างที่ผมพยายามทำ คือ การทำให้ดูเป็นตัวอย่าง เพราะนักเรียนแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่ถ้าเขามีแบบอย่างที่เหมือนกันจะทำให้เขามีความรู้ความสามารถ เป็นคนอยากรู้อยากเห็น มีระเบียบวินัยที่ดี แต่ก่อนที่นักเรียนจะมีต้องมีแบบอย่างที่ดีก่อนครับ

http://apps.qlf.or.th/member/bloggt/detail.aspx?id=222

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *