“ครู”อาชีพที่ต้อง”แส่กับเด็กๆ” 10 เรื่องในชีวิตจริงของ”ครู”ต้องทำอะไรบ้าง?

บทความนี้อยากจะให้ทุกคนเข้าใจว่าครูต้องทำอะไรบ้างในแต่ละวัน…

1. สอน
หน้าที่หลักของครูคือ”สอน” สอนคน  สอนหนังสือ สอนชีวิต
สอนให้รู้ สอนให้จำ สอนให้ทำเป็น และ ตัดสินใจได้ ฯลฯ

2. สั่ง
ครูต้องสั่งงานนักเรียน เพื่อให้นำไปฝึกปฏิบัติ ในเนื้อหาวิชาที่สอน ที่เรียกว่า”การบ้าน”
แต่ครูก็จะถูก”สั่ง”จาก ผู้บริหารสถานศึกษา ให้ทำตามระเบียบ กฎ นโยบายของโรงเรียน
หรือของหน่วยงานต้นสังกัด หรือ แนวคิดของผู้บริหาร ฯ สารพัดเรื่อง

3. สร้าง
ครูต้องสร้าง”ผลงาน”ของตนเอง เพราะผลงานจะเป็นเครื่องมือให้ครูมีเงินเพิ่ม
เงินที่จะได้เพิ่มนอกเหนือจากเงินเดือน ที่เรียกว่า”วิทยฐานะ”
หากใครไม่สร้างผลงานไว้ก็ไม่มีสิ่งใดมานำเสนอเพื่อขอรับการประเมินงาน
ต้องสร้างสื่อการสอนที่เรียกว่า “นวัตกรรม”ซึ่งบางอย่างก็ต้องใช้เงินของตนเอง
โดยจะมีเงินสนับสนุนเพียงเล็กน้อยจากทางราชการ
หอบกลับไปทำที่บ้าน เพราะอยู่โรงเรียนไม่มีเวลาทำสื่อหรือนวัตกรรม
ทะเลาะกับพ่อบ้าน เพราะมัวสนใจแต่ลูกคนอื่น ไม่สนใจผัวและลูกตัวเอง

4. (ซ่อม)เสริม
ครูต้องสอนซ่อมเสริมให้เด็กนักเรียนที่เรียนอ่อนในชั้น ทั้งในเวลาเรียนและนอกเวลาเรียน
ครูบางคนจึงถือโอกาส”สอนพิเศษ”เสียเลย จะได้เงินเพิ่มขึ้น
ครูต้องเสริมความรู้ให้นักเรียนให้รอบด้าน นักเรียนต้องรู้ทุกเรื่องเมื่ออยู่โรงเรียน
ไม่ใช่รู้แต่หนังสือที่เรียน  นั่นคือ….ความคาดหวังจากสังคม
ครูจึงต้องไปเสริมความรู้ให้แก่ตนเองด้วยเช่นกัน โดยการไปอบรมพัฒนา
หาคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊ค อินเตอร์เน็ต โทรศัพท์มือถือ และ รถยนต์
และแล้วครูก็เป็น”หนี้”………….

5. แส่
ครูต้องแส่ทุกเรื่องของนักเรียน
บางคนไม่มีข้าวกินที่บ้าน(ครูต้องช่วยหาให้)
บางคนไม่มีเครื่องเขียน(ครูต้องแจกให้)
บางคนเสื้อผ้ามีไม่พอ(ครูก็ต้องหาให้)
บางคนไม่มีอาหารกลางวัน(ครูต้องจัดให้)
บางคนไม่มีคนอุปการะดูแล(ครูต้องช่วยดูแลให้)
บางคนไม่ยานพาหนะในการเดินทางมากโรงเรียน(ครูก็หาจักรยานให้)
บางคนไม่สบายหรือเจ็บป่วย(ครูหายามารักษา หรือ นำส่งโรงพยาบาล)
บางคนพิการ (ครูก็ต้องให้เรียนร่วมกันกับเด็กปกติห้ามกีดกัน)
บางคนก็มีเรื่องชู้สาว เรื่องกิ๊ก เรื่องเพศ ฯลฯ(ครูก็ต้องสืบแส่ทุกเรื่องจึงจะแก้ไขปัญหาได้)
ฯลฯ

6. สาย
ครูบางคนจำเป็นต้องไปโรงเรียนสาย
เพราะต้องเดินทางไปสำนักงานเขตพื้นที่เพื่อ”รับ-ส่ง”หนังสือราชการก่อนไปโรงเรียน
เพราะระบบอินเตอร์เน็ตของโรงเรียนช้า หรือ ไม่มี ไม่สามารถรับเอกสารทางอี-ไฟล์ริ่งได้
ต้องไปจัดซื้อวัสดุอุปกรณ์ เครื่องใช้สารพัดอย่าง ในการปฏิบัติงานในหน้าที่
รัฐ ฯ บอกว่าจะจ้างพนักงานธุรการในโรงเรียน ป่านนี้ก็ยังไม่มีเงินจ้าง ไม่มีตำแหน่ง
ครูก็ต้องทำต่อไป ทั้ง”งานสอน และ งานธุรการ”

7. เสีย
ครูต้องเสียเงินจิปาถะ ไม่ว่าค่ากินค่าใช้ประจำวัน ค่าน้ำมันรถ ค่าน้ำ  ค่าไฟ ค่าโทรศัพท์ ฯลฯ
เช่นเดียวกับข้าราชการอื่น ๆ แต่ที่หนักมากขึ้นคือ”ค่าอบรมพัฒนา”                             เพื่อจัดทำ”ผลงานทางวิชาการ”
เพื่อให้ได้มาซึ่ง”วิทยฐานะ” วิทยฐานะที่จะเรียกว่า”ค่าวิชา”
วิทยฐานะชำนาญการ เดือนละ 3,500.ชำนาญการพิเศษ เดือนละ 5,600,
เชี่ยวชาญเดือนละ  9,900 เชี่ยวชาญพิเศษ เดือนละ  13,000 บาท
ซึ่งค่าอบรมครูต้องเสียเงินค่าใช้จ่ายเอง คนละ 2,000 – 50,000 บาท ขึ้นไป
บางคนก็ต้องอบรมหลายครั้งทำผลงานหลายหนจึงจะผ่านเกณฑ์ ฯ
เมื่อไปอบรม นักเรียนก็เรียนได้ไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย และ มีการสอนแทน
ครูก็เสีย  นักเรียนก็เสีย…………

8. สู้
ครูต้อง”สู้ชีวิต” ครูโรงเรียนกันดาร ห่างไกลต้อง ขี่จักรยานยนต์ เดิน หรือ ขี่ม้า
ไม่มีบ้านพักก็ต้องสร้างเอง อยู่บ้านพักครูแบบรีสอร์ท หลังคามุงจาก พื้นไม้ไผ่
ครูบรรจุใหม่ ถูกบรรจุในโรงเรียนกันดาร ไม่มีสิทธิ์เบิกเงินค่าเช่าบ้าน                           เพราะไม่เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกาค่าเช่าบ้านข้าราชการ
ต้องย้ายข้ามอำเภอก่อนจึงจะได้รับสิทธิ์ฯ แต่ถ้าขอย้ายเอง “ไม่มีสิทธิ์เบิก”
อยากย้ายก็ต้องขอย้าย ขอปีละสองครั้ง บางคนขอย้ายมา 40 ครั้ง                               แล้วก็ยังไม่มีตำแหน่งว่างรับย้ายสักที
และก็จะขอย้ายต่อไป จนกว่าจะได้ออกจากราชการ เนื่องจาก”เกษียณ หรือ เออรี่”

9. เสี่ยง
เดินทางไปโรงเรียนกันดารห่างไกล ก็เสี่ยง เป็นครูอยู่ในเมือง ก็เสี่ยง                             โดยเฉพาะครูในจังหวัดชายแดนใต้ยิ่งเสี่ยง……..
เห็นครูเป็น”เบี้ย”การเมือง ทำร้ายครู ฆ่าครูอย่างโหดเหี้ยม ทั้ง ๆ ที่งานครูเป็นงาน”ให้”อย่างเดียวโดยแท้
“ครูจูหลิง”ก็เป็นเรื่องราวที่บอกให้สังคมรู้แล้ว ว่าครูต้องเสี่ยงขนาดใหน
พ่อแม่เลี้ยงลูกคนเดียวยังปวดหัว ……………….
ครู 1 คนเลี้ยงลูกคนอื่นตั้ง 40- 50 คน(ทั้ง ๆ ที่เกณฑ์กำหนด 25 ต่อ 1)
ลูกเขาเป็นอะไรไป ครูก็”ชวย” ตีก็ไม่ได้ ระเบียบห้ามไว้

10. เศร้า
โรงเรียนในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการขาดครูจำนวนประมาณ 1 แสนตำแหน่ง
แต่รัฐบาลไม่มีเงินงบประมาณที่จะจ้างครู อีกทั้งเป็นนโยบายการปฏิรูประบบราชการ
“ลดคน…เพิ่มเทคโนโลยี”จึงกำหนดตำแหน่งครูเพิ่มให้ไม่ได้
ดังนั้นคนที่เป็น”ครู”ก็จงทนอีกต่อไป.

ภาพ : นักเรียนโรงเรียนบ้านริมลาว เชียงราย โดย ครูจันทรา..

บทความ  ลุงไมยราพ 

Related posts:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *