พระราชดำรัสของในหลวง เรื่อง “ครู”

พระราชดำรัสขององค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ

“ถ้าครูไม่ห่วงประโยชน์ที่ควรจะห่วง หันไปห่วงอำนาจ
ห่วงตำแหน่ง ห่วงสิทธิ์ และห่วงรายได้กันมากเข้าๆ
แล้วจะเอาจิตใจที่ไหนมาห่วงความรู้ ความดี ความเจริญของเด็ก
ความห่วงใยในสิ่งเหล่านั้นก็จะค่อยๆบั่นทอนทำลายความเป็นครูไปจนหมดสิ้นจะไม่มีอะไรดีเหลือไว้
พอที่ตัวเองจะภาคภูมิใจหรือผูกใจใครไว้ได้
ความเป็นครูก็จะไม่มีค่าเหลืออยู่ให้เป็นที่
เคารพบูชาอีกต่อไป”

พระราชดำรัส พระราชทานแก่ครูอาวุโส

ในโอกาสเข้าเฝ้าฯ ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน วันเสาร์ที่ 21
ตุลาคม 2521

“ผู้ที่เป็นครู จะต้องถือเป็นหน้าที่อันดับแรก
ที่จะต้องให้การศึกษา คือสั่งสอนอบรมอนุชน ให้ได้ผลแท้จริง
ทั้งในด้านวิชาความรู้ ทั้งในด้านจิตใจและความประพฤติ ทั้งต้องคิดว่า
งานที่แต่ละคนกำลังทำอยู่นี้ คือเป็นความตายของประเทศ
เพราะอนุชนที่มีความรู้ความดีเท่านั้น
ที่จะรักษาบ้านเมืองไว้ได้”
“งานของครูเป็นงานพิเศษ ผิดแปลกกว่างานอื่น ๆ
กล่าวในแง่หนึ่งที่สำคัญ ก็คือครูจะหวังผลตอบแทนเป็นยศศักดิ์
ความร่ำรวย หรือผลประโยชน์ทางวัตถุเป็นที่ตั้งไม่ได้
ผลได้ส่วนสำคัญจะเป็นผลทางใจและภูมิใจอยู่แล้ว

ความเป็นครูนั้นผูกพันใจคนไว้ได้โดยอัตโนมัติ
ไม่ต้องซื้อหาหรือใช้อำนาจราชศักดิ์ข่มขู่เอามา
ขึ้นชื่อว่าครูกับศิษย์แล้วที่จะลืมตัวมัวเมาในลาภยศอย่างใดอย่างหนึ่งอยู่เท่านั้น

ฉะนั้นครูจึงไม่มีเหตุอันใดที่จะต้องแสวงหาความพอใจในประโยชน์ทางวัตถุให้มากจนเกินความจำเป็น
เพราะหากหันมาหาประโยชน์ทางวัตถุเกินไปแล้ว ก็จะทำหน้าที่ครู
หรือเป็นครูได้ไม่เต็มที่ ”

“จิตใจของครูสมัยก่อนนั้น มากด้วยความเมตตา
ความเมตตาทำให้ครูเห็นแก่ศิษย์ยิ่งกว่าเห็นแก่ตัว
จึงมุ่งที่จะสอนและอบรมศิษย์ให้มีความดีและความรู้ สามารถเสียสละ
ความสุข ความสะดวกสบาย แม้แต่ความสุขความคะนองได้
เพื่อประโยชน์ของศิษย์ ครูของไทยจึงมัดจิตใจศิษย์
ให้ความเคารพรักใคร่ได้มั่นคง”

อ่านต่อได้ที่ : https://www.gotoknow.org/posts/489840

Related posts:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *