รู้ไหมว่าการเป็นครูมันเหนื่อยเพียงใด! (บทกลอนจากหัวใจ)

รู้ไหมเป็นครูมันเหนื่อย!

ทุกวันนี้ครูเหนื่อย
ความเรื่อยเฉื่อยของศิษย์คิดแก้ไข
ก็ต้องถูกกระทำให้ช้ำใจ
จู้จี้ไปศิษย์ทำหน้าเหมือนท้าทาย

ครูเป็นหญิงไม่กล้าตีมีแต่สอน
ผิดทุกตอนหากแตะต้องศิษย์เสียหาย
ในอดีตครูตีจนก้นลาย
ศิษย์ไม่ตายแต่ได้ดีที่มีครู

ในตอนนี้ครูเห็นศิษย์เดินบิดเบี้ยว
ใช้ไม้เรียวครูก็ผิดคิดอดสู
ศิษย์ตบตีแย่งผู้ชายได้แต่ดู
สั่งสอนหนูไม่จำครูช้ำตรม

ผอ.บอกลูกใครใครก็รัก
ไม่ดีสักปานใดไม่เหมาะสม
พ่อแม่เขารักลูกเฝ้าชื่นชม
ลูกจะล้มพลาดผิดคิดอภัย

ได้แต่มองศิษย์เดินไปในทางผิด
ที่ได้คิดอนาคตก็สดใส
ที่หลงทางกู่ไม่กลับเดินลับไป
ครูก็ได้แต่กล้ำกลืนขมขื่นนัก
“ครูเหนื่อย” (กรุงเทพฯ)

เครดิต : สโมสรสมานมิตร – สกุลไทย

Related posts:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *