เป็นครูมา 5 ปี ขอบ่น…หน่อยเถอะ!

1. การทำหลักสูตร ควรจะคิดกรอบอะไร ที่มันง่ายกระชับ ไม่ซับซ้อน แต่เป็นแนวทางที่นำไปใช้แล้วได้ผลดี และได้ผลจริง
เวลาวางนโยบาย นอกจากนักการศึกษาแล้ว  อยากให้มีตัวแทนของผู้ปกครอง หรือนักคิด นักสร้างสรรค์ ครีเอทีฟอะไรงี้ ไปช่วยคิดหลักสูตร
คงจะน่าสนุกดี  มันคงจะเป็นหลักสูตรที่น่าสนใจ สร้างสรรค์ อยากให้เกิดจากมุมมองของหลายๆ คนมอง แต่ไม่ใช่ทำออกมาแล้วยิ่งเยอะยิ่งวุ่นวายไปอีกนะ  ( คือ อยากให้ทำเรื่องวิชาการยากๆ แต่ใส่ความครีเอทลงไปด้วย ทำให้มันเข้าใจง่าย และไม่เยอะ ต้องอาศัยการออกแบบที่ดีและความคิดสร้างสรรค์ ไม่ใช่เอกสารงานวิชาการที่แสนน่าเบื่อ…เต็มไปด้วยตัวชี้วัด อัดแน่น)

2. ผู้บริหารต้องมีวิสัยทัศน์ มีความเข้าใจในระบบการทำงานของโรงเรียนจริงๆ โรงเรียนมีปัญหาเรื่องอะไร แบบไหน ครูคนไหนสอนดี ทำงานดี ก็ควรส่งเสริมกำลังใจให้เป็นตัวอย่างจริงจัง ไม่ใช่ใครเลียใครได้ ใครมีอำนาจในมือ คนนั้นได้ แบบนี้คนทำงานก็หมดกำลังใจ คนที่ไม่ทำงาน ก็ไม่มีผลกระทบอะไรกับตัวเอง ก็ทำตัวเหมือนเดิม…วนลูป ไม่มีอะไรดี อะไรร้าย ไม่มีอะไรพัฒนา ในโรงเรียนนี่สังคมการเมืองย่อมๆ …

3. เรื่องการประเมินคุณภาพ สิ่งที่เค้าประเมินก็มีแต่เรื่องพื้นฐานที่ครูควรทำอยู่แล้ว เอกสารต่างๆ ที่เกี่ยวกับงานสอน เอกสารต่างๆที่เกี่ยวกับงานพิเศษ ครูบางคนที่บ่น คือ ไม่ได้ทำ พอเค้ามาประเมินก็เดือดร้อน ต้องผักชีโรยหน้า…ถ้ามีแผนจริง สอนจริง ทำสื่อจริง วิจัยจริง อย่างน้อยๆ เด็กต้องดีขึ้นได้จริง…บ่นให้คนประเมิน ก็ต้องพิจารณาตัวเองด้วย แต่ควรลดเกณฑ์การประเมินลงบ้าง จับจุดประเด็นสำคัญ เยอะเกินก็น่าเบื่อ

4. คนส่วนมากชอบคิดว่าอยากให้คนเรียนเก่งมาเป็นครู แต่สำหรับเราคนที่จะมาเป็นครู ทำงานครูได้ดีที่สุด คือ 1) ต้องมีจิตสาธารณะ ไม่ใช่เก่งแล้วทำแต่งานส่วนตัว งานครูมันยิบย่อยเยอะมาก ไม่ใช่แค่สอนนนนน! ต้องรู้จักช่วยกันทำงานแบ่งเบาภาระคนอื่นด้วย ช่วยกันทำงานก็เสร็จเร็ว งานก็มีประสิทธิภาพ 2) สำคัญกว่าเก่งความรู้ คือ ถ่ายทอดเก่ง คนเก่งทุกคนใช่ว่าจะสอนเก่ง ครูบางคนพูดเก่ง เล่าเรื่องเก่า อธิบายเข้าใจง่าย แม้เรียนไม่เก่ง นักเรียนก็เก่งได้ค่ะ การสอนมันเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์

5. อย่าสนใจแต่เด็กเก่งเท่านั้น เป็นกันทั้งประเทศ ทุกสถาบัน ลองคิดแค่ว่าเด็กเก่งกับเด็กไม่เก่ง เด็กกลุ่มไหนจะเยอะกว่ากัน เด็กเก่งควรส่งเสริม ส่วนเด็กไม่เก่งก็ควรหามาตรการช่วยกันแก้ปัญหาจริงจัง อยากให้ใส่ใจกับเด็กๆ กลุ่มนี้ด้วย…นอกจากนี้ค่านิยมในสังคม ก็นิยมส่งลูกเรียนในสายสามัญเท่านั้น ทั้งที่จริงเด็กอาจจะเหมาะกับสายอาชีพ ชอบเรียนรู้จากการปฏิบัติ เป็นแรงงานฝีมือที่มีคุณภาพจะดีกว่า แต่บางทีเด็กก็ไม่กล้าที่จะเลือกเดินในทางเดินที่เหมาะกับตัวเอง บางคนก็มีค่านิยมคิดว่าสายอาชีพมันดูด้อยกว่าสายสามัญ….เพราะดูจากค่านิยมคนเก่งวิทย์ คณิต จะได้รับการส่งเสริมยินดีเป็นอย่างมาก…แต่เด็กที่เก่งกีฬา ดนตรี ศิลปะ ภาษา งานฝีมือ จะถูกชื่นชมและเห็นคุณค่าน้อยกว่า

ุ6. อย่าเอาโรงเรียนในเมือง ในอำเภอ มาเปรียบกับโรงเรียนตำบล หมู่บ้าน บริบทต่างกันทุกอย่าง…

7. ควรมีนโยบายให้ความสำคัญกับการเรียนในระดับปฐมวัย และประถมศึกษา ให้มากๆ เพราะไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยาก แต่บ้านเราจะให้ความสำคัญกับระดับมัธยมมากกกก โดยเฉพาะม.3 และม.6

8. ครูก็คนมีทุกรูปแบบ ทุกประเภท ปะปนกันอยู่เหมือนทุกอาชีพ ในความคิดเรา เราว่าผู้บริหารที่มีความยุติธรรม และมีความยืดหยุ่นในเรื่องที่ควรยือหยุ่น จะช่วยให้ระบบในโรงเรียนมีปีะสิทธิภาพมากขึ้น อยากให้ครูดีได้ดี ครูชั่วได้ชั่ว แล้วอาจทำให้มีครูที่ดีมากขึ้นก็ได้…

ความคิดเห็นที่ 42

https://pantip.com/topic/31772298

Related posts:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *