รู้ไหมว่าการเป็นครูมันเหนื่อยเพียงใด! (บทกลอนจากหัวใจ)

รู้ไหมเป็นครูมันเหนื่อย! ทุกวันนี้ครูเหนื่อย ความเรื่อยเฉื่อยของศิษย์คิดแก้ไข ก็ต้องถูกกระทำให้ช้ำใจ จู้จี้ไปศิษย์ทำหน้าเหมือนท้าทาย ครูเป็นหญิงไม่กล้าตีมีแต่สอน ผิดทุกตอนหากแตะต้องศิษย์เสียหาย ในอดีตครูตีจนก้นลาย ศิษย์ไม่ตายแต่ได้ดีที่มีครู ในตอนนี้ครูเห็นศิษย์เดินบิดเบี้ยว ใช้ไม้เรียวครูก็ผิดคิดอดสู ศิษย์ตบตีแย่งผู้ชายได้แต่ดู สั่งสอนหนูไม่จำครูช้ำตรม ผอ.บอกลูกใครใครก็รัก ไม่ดีสักปานใดไม่เหมาะสม พ่อแม่เขารักลูกเฝ้าชื่นชม ลูกจะล้มพลาดผิดคิดอภัย ได้แต่มองศิษย์เดินไปในทางผิด ที่ได้คิดอนาคตก็สดใส ที่หลงทางกู่ไม่กลับเดินลับไป ครูก็ได้แต่กล้ำกลืนขมขื่นนัก “ครูเหนื่อย” (กรุงเทพฯ) เครดิต : สโมสรสมานมิตร – สกุลไทย