ใครว่าครูสบาย!! 22 ภาพการ์ตูน ตีแผ่ชีวิตขำขันปนขมขื่นของ “ครูประถม”

เป็นอาชีพที่หลายคนอาจมองว่าสบาย เพราะสิ่งที่ต้องทำก็มีแค่สอนการศึกษาขั้นพื้นฐานและหากิจกรรมสนุกๆ ให้เด็กๆ เล่น แต่ในความจริงแล้วบนโลกนี้ไม่มีอาชีพไหนที่สบายกว่ากัน เราทุกคนล้วนลำบากกันคนละแบบคนละแง่มุมเท่านั้นเอง   ชายคนหนึ่งที่ใช้ชื่อว่า When’s it Hometime คือคุณครูจากเมืองกัลเวย์ ประเทศไอร์แลนด์ ที่ชอบใช้เวลาว่างไปกับการวาดภาพ เขาจึงได้ใช้ฝีมือทางด้านศิลปะ สร้างสรรค์ผลงานตีแผ่ชีวิตประจำวันของ “คุณครูประถม” ไปที่ไหนก็ต้องเจอ บ้านของคุณครู ไม่ได้ทำอะไรฮ๊ะ ผ่านสมรภูมิ เด็กก็คือเด็ก   หน้าที่เท่าไหร่? วงจรชีวิตมุกตลก อย่ากวน ของขวัญพิเศษ ฝึกเปิดเองได้แล้ว ขัดจังหวะ วันว่าง ผูกเชือกรองเท้า วันนี้วันอะไร มีปัญหาต้องถามครูก่อน อวดกันใหญ่ ก่อนปิดเทอม   ที่มา: BoredPanda https://www.meekhao.com

10 สิ่งที่ครูรู้แต่นักเรียนคิดว่าครูไม่รู้!(อ่านแล้วทั้งฮาทั้งโดน555)

หลายต่อหลายครั้งที่นักเรียนแอบทำผิด ทั้งต่อหน้าและลับหลังครู บางทีครูก็ว่ากล่าวตักเตือนหรือทำโทษ แต่บางทีครูก็แกล้งโง่บ้าง แกล้งไม่เห็นบ้าง แต่อยากจะขอเตือนคุณท่านนักเรียนไว้ก่อนว่า สิ่งที่หนูๆทำอยู่และคิดว่าครูไม่รู้นั้น จริงๆครูรู้ 5555555 1.แอบลอกการบ้านเพื่อนมาส่งครู ชนิดที่ว่าเหมือนกันทุกตัวอักษร ทุกชั้นตอน คิดเหมือนกันเป๊ะๆ(คนอะไรจะคิดเหมือนกันปานซะนี้ บางทีเผลอชื่อ เลขที่ เหมือนกันอีกต่างหาก 5555 2.แอบเล่นโทรศัพท์ หลายต่อหลายครั้งที่ครูแกล้งไม่เห็น แต่ก็ไม่ไหวจะเคลียร์ต้องบอกต้องกล่าวต้องยึด ก็สอนอยู่ดีดีแอบก้มมองดูเป้ากางเกงตัวเอง ทำอะไรซะอีกหล่ะ ก็แอบเล่นโทรศัพท์หนะสิ 555 3.รู้ว่านักเรียนกำลังแกล้งป่วย เรื่องนี้มันอยู่ที่ เซเว่นเซ้นส์(6เซ้นส์)ของครูแต่ละคน แต่ขอบอกตรงๆว่าคนป่วยส่วนใหญ่สังเกตได้ที่สีหน้าและแววตา ถ้าทำได้ไม่เนียนอย่าทำเลยลูกเอ้ย ครูรู้ว่าเธอนอนดึกเพราะเล่นเกมมา 4.รู้ว่านักเรียนแอบไปดูดบุหรี่มา ขอบอกเลยว่าจมูกครูไวยิ่งกว่าแสง(ไม่ใช่แมวนะ) ไปดูดไม่ดูดมาแค่เดินเฉี่ยวในระยะ 1 กิโลเมตรก็รู้แล้ว(เวอร์555) ก็จะไม่ให้รู้ได้ยังไงหล่ะ ก็ครูไม่เคยสูบหนิ คนไม่เคยสูบก็จะไม่ชินกับกลิ่น จมูกจึงไวกว่าคนปรกติ และไม่ต้องมาโกหกเลยของแบบนี้ครูแน่น(ท้องนะ555) 5.แอบชอบครูอยู่ใช่ไหม? Read More …

สมชายฝ่ายบริหาร(เรื่องสั้นขำขันวงการครู)

  สมชายเป็นครูมาใหม่ที่ยังไม่เคยชินกับระบบการทำการในองค์กรครูสักเท่าไหร่นัก วันแรกที่เข้ามา ผอ.ก็เรียกให้ไปคุยด้วยที่ห้องส่วนตัวเพื่อที่จะมอบหมายงานใหม่ให้ทำ และงานใหม่ที่ได้รับมอบหมายจากโรงเรียนใหม่ก็คือ การได้ทำหน้าที่อยู่ฝ่ายบริหาร…ทั่วไป ความคิดภายในใจลึกๆแค่ได้ยินเพียงคำว่า “เธออยู่ฝ่ายบริหาร…” จากที่นั่งอยู่หลังงอๆ ผมนี่รีบยืดตัวตรงขึ้นมาทันที เพราะจะได้ดูดีให้เหมาะสมกับตำแหน่งบริหาร ท่านผอ.คนนี้เป็นคนที่มีแววตาที่หลักแหลมเสียจริงๆ มองเราออกด้วยว่าบุคลิกของเราเหมาะสำหรับการได้รับหน้าที่ในการบริหาร มากกว่าอยู่ฝ่ายอื่นๆของโรงเรียน “คือผมต้องทำอย่างไรบ้างครับท่านผอ.” ผมแสร้งถามออกไป เพราะรู้ดีอยู่ภายในใจอยู่แล้วว่า ฝ่ายบริหารทั่วไปก็คือหัวหน้าของทุกๆฝ่าย ที่สามารถบริหาร…ทั่วไป “ก็บริหารไปเรื่อยนั่นแหละ เดี๋ยวอยู่ไปก็จะได้เรียนรู้เองนะ” ผอ.ตอบกลับพร้อมกับยื่นมือมาแตะที่ไหล่เราเบาะๆ   ผมก้าวเท้าเดินออกจากห้องผอ.ด้วยความภาคภูมิใจ อกผายตูดผึ่ง กระดุมตรงคอ กระ…ดุมอีกเม็ดก็ตรงกัน(รู้นะคิดอะไรอยู่) เดินยืดอกอย่างสง่างามให้เหมาะสมกับตำแหน่งใหม่ เดินผ่านท่านรองฯ ท่านรองฯหันมาถาม… “เป็นไงสมชาย ผอ.ให้ทำงานอยู่ฝ่ายอะไรหละ” “ฝ่ายบริหารทั่วไปครับ…ผมจะทำหน้าที่บริหารให้ดีที่สุด ให้เหมาะสมกับการที่ท่านผอ.เชื่อใจให้ผมได้รับหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่แบบนี้ครับ” ผมตอบกลับไปพร้อมกับร้อยยิ้มที่ปลื้มปิติใบหน้าอิ่มเอิบ “เหรอ…”ท่านรองฯตอบกลับด้วยสีหน้าเฉยๆเหมือนกับไม่ได้ดีใจอะไรกับเราเลย ผ่านไปหนึ่งวัน…งานบริหารวันแรกหลังจากที่ได้รับแต่งตั้งก็เริ่มงอก…เพราะถูกผอ.เรียกให้ไปพบ “สมชายอยู่ฝ่ายบริหารทั่วไปใช่ไหม?” ผอ.หันมาถามแม้จะรู้ดีอยู่ภายในใจอยู่แล้วว่าได้แต่งตั้งให้เราทำหน้าที่นั้นเองกับมือ แต่ท่านถามเพื่อให้เราแน่ใจว่าเราอยู่ฝ่ายบริหารทั่วไปจริงๆ Read More …